Op bezoek bij de kinderen thuis.

posted in: Uncategorized | 0

 

To read this article in English please click here.

 

Gedurende de weken die ik tijdens mijn meest recente reis naar Uganda op de locatie van HWMCO heb doorgebracht, heb ik, samen met Happy, veel kinderen die deelnemen aan de activiteiten van de organisatie thuis bij hun familie een bezoekje gebracht. Vanwege de lange afstanden hebben we daarvoor een zgn boda boda (motor) gebruikt, maar de kinderen leggen de afstand naar de locatie altijd te voet, zelfs op blote voeten, af. Het zijn niet alleen kinderen uit het dorp Mbaba die graag deelnemen aan de activiteiten. Ook veel kinderen uit aangrenzende dorpen hebben zich aangesloten en vinden het geen probleem om de flinke afstand naar de organisatie te moeten lopen.

Als we het huis van een gezin bereikten, viel mijn oog vaak als eerste op mij bekend voorkomende kleren die aan de waslijn te drogen hingen. Het waren de kleren die de kinderen altijd droegen als ze de dag op de locatie doorbrachten. Aangezien het kennelijk hun meest representatieve kleren waren, probeerden ze die op zulke dagen zoveel mogelijk te dragen. In hun thuissituatie troffen we de kinderen veel armoediger gekleed aan.

Bij alle gezinnen werden we hartelijk verwelkomd en uitgenodigd in hun eenvoudige huisjes. Voor zover er al meubels aanwezig waren, bestonden die uit een paar standaard plastic tuinstoelen. Soms troffen we een bankstel aan, waarvan de kussens weliswaar ontbraken. In sommige gevallen kregen wij als bezoekers de enige aanwezige stoelen of een eenvoudig bankje aangeboden, terwijl de mensen zelf op de grond gingen zitten. Het was geen verrassing dat geen van deze arme gezinnen in hun huis over elektriciteit of zelfs maar schoon water beschikte.

Het werd me duidelijk dat veel van de kinderen, waarschijnlijk zelfs de meerderheid, door grootmoeders verzorgd wordt. De ouders bleken te zijn overleden aan AIDS, uit elkaar te zijn en beide verdwenen, verslaafd aan drugs of alcohoI, of gewoon te zijn weggelopen omdat zij hun leven onder de gegeven zware omstandigheden niet langer volhielden; in veel gevallen hun kinderen achterlatend bij een grootmoeder. Deze grootmoeders doen er alles aan om hun kleinkinderen alles te geven wat ze kunnen, maar de trieste realiteit is dat ze oud en zwak zijn. In de fotoslider hieronder zijn enkele van deze liefhebbende grootmoeders te zien, maar het is ook niet moeillijk om te zien hoe kwetsbaar ze zijn en dat ze eigenlijk niet meer met de zware taak van het opvoeden van jonge kinderen, en alles dat daarbij komt kijken, belast zouden moeten worden. Vaak zijn ze echter de enige hoop voor de kinderen. De grootmoeders klaagden stuk voor stuk over de pijn in hun rug die hen belemmerde om op het land te werken.

Tijdens de gesprekjes die we overal hadden kwam ik meer te weten over de leefomstandigheden van de mensen. In verschillende gevallen voegden de kinderen zich pas na een tijdje bij ons, omdat ze op pad gestuurd waren om water te halen of hout, nodig voor vuur om te kunnen koken, te sprokkelen. Soms vertrouwde een (groot)ouder ons bepaalde ongewenste gedragingen van hun (klein)kind toe en vroeg ons daarin begeleiding te bieden. Happy en ik probeerden hen ook bewust te maken van het grote belang voor hun kinderen om kansen te krijgen om zich te kunnen ontwikkelen en een goede toekomst voor zichzelf te bouwen. Bij veel (groot)ouders leeft dat bewustzijn helemaal niet; aangezien zij in afgelegen dorpen op het platteland van Oeganda leven, denken ze helaas dat een beetje kennis van het werken op het land het enige belangrijke voor hun kinderen is. Ze waren echter wel degelijk dankbaar waren voor hetgeen hun kinderen duidelijk leerden van hun deelname aan de activiteiten van HWMCO.

Alle gezinnen waardeerden mijn bezoek bij hen thuis enorm. Pas nadat we een foto hadden gemaakt en beloofd hadden hen daarvan een afgedrukt exemplaar te bezorgen, namen we afscheid en vertrokken we naar het volgende gezin.

 

 

De kinderen verdienen het zo ontzettend om die kansen te krijgen om zich te ontwikkelen en voor zichzelf aan een goede toekomst te kunnen bouwen. Ze zijn enorm flexibel en willen graag leren; zodoende vormen zij de meest geschikte groep om mee te beginnen bij het brengen van positieve veranderingen, zodat zij dan het geleerde op hun beurt kunnen doorgeven aan volgende generaties. We hebben een lange weg te gaan, maar we zijn ontzettend blij en dankbaar voor wat we inmiddels al bereikt hebben!

 

 

HWMCO-Nederland
‘We Fight Poverty by Bringing Development.’

 

NB: voor iedereen die graag op de hoogte gehouden wil worden van het laatste nieuws op onze website bestaat de mogelijkheid ons dit te laten weten door hieronder als opmerking naam en e-mailadres achter te laten. Na aanmelding ontvangt u per e-mail de link naar elk laatst gepost artikel.

 

Leave a Reply